Poniżej prezentujemy wybrane realizacje konserwatorskie wykonane przez naszych artystów i specjalistów. Każdy z przedstawionych przykładów ukazuje indywidualny charakter pracy nad obiektem, zakres przeprowadzonych badań oraz szczegółowy opis zastosowanych zabiegów konserwatorskich i restauratorskich.
Naszym celem jest nie tylko przywracanie dziełom dawnego wyglądu i walorów estetycznych, ale przede wszystkim ochrona ich autentyczności oraz zabezpieczenie na przyszłość. Każdy obiekt traktujemy indywidualnie, dobierając metody pracy z najwyższą starannością, w oparciu o wiedzę, doświadczenie oraz zasady etyki konserwatorskiej.
Prezentowane przykłady pokazują, jak wieloetapowym i precyzyjnym procesem jest konserwacja dzieł sztuki. Dokumentacja fotograficzna „przed” i „po” pozwala prześledzić zakres wykonanych prac oraz efekty przeprowadzonych zabiegów, których celem jest przywrócenie dziełom ich pierwotnych wartości artystycznych i historycznych.
Obraz olejny na kartonie, sygnowany Fisher, pt. „Dziewczyna z butelką wina”.
Lico obrazu było silnie zabrudzone, z widocznymi dawnymi retuszami i przemalowaniami. Warstwa malarska miejscami ulegała osypywaniu, a karton był pęknięty. Przeprowadzono podklejenie osypującej się warstwy malarskiej, usunięto wtórne retusze i przemalowania oraz oczyszczono lico obrazu. Uzupełniono ubytki poprzez wykonanie kitów i retuszy naśladowczych. Naprawiono również uszkodzenia kartonowego podłoża.
Olej na płótnie, sygnowany B. Biegas, pt. „Portret sferyczny”.
Obraz przed konserwacją był silnie zabrudzony, z widocznymi deformacjami kolorystycznymi wynikającymi z nawarstwionych zanieczyszczeń i zestarzałego werniksu. Powierzchnia malarska utraciła pierwotną głębię i intensywność barw.
Przeprowadzono oczyszczenie lica obrazu, usunięto wtórne nawarstwienia oraz przywrócono właściwą przejrzystość warstwy malarskiej. Uzupełniono drobne ubytki i wykonano retusze naśladowcze, scalające ingerencje z oryginalną kompozycją. Na zakończenie nałożono warstwę werniksu końcowego, przywracając dziełu głębię koloru, kontrast i przestrzenność.
W środkowej partii obrazu widoczne było rozdarcie płótna z towarzyszącym wypchnięciem podłoża i deformacją powierzchni. Warstwa malarska była silnie zabrudzona, z lokalnymi osłabieniami struktury.
Przeprowadzono stabilizację i wyrównanie zdeformowanego podłoża, zabezpieczono oraz sklejono rozdarcie. Oczyszczono powierzchnię malarską z zabrudzeń powierzchniowych, przywracając czytelność kompozycji i pierwotną głębię kolorystyczną.
Płótno było znacznie osłabione i przesiane, z licznymi rozdarciami oraz śladami dawnych, nieprawidłowo wykonanych napraw. Widoczne były skąpe krajki płótna oraz nieodpowiednie, deformujące kompozycję krosno malarskie.
Obraz zdjęto z krosna i usunięto stare, wtórne naprawy. Oczyszczono odwrocie płótna i przeprowadzono jego impregnację wzmacniającą. Rozdarcia sklejono na styk i wzmocniono laminatem. Doklejono pasy brzegowe w celu prawidłowego napięcia podobrazia, po czym nabito obraz na nowe, właściwie dobrane krosno. Następnie oczyszczono lico, wykonano uzupełnienia kitowe w miejscach ubytków, retusze naśladowcze oraz całość zabezpieczono warstwą werniksu końcowego.
Powierzchnia pracy była silnie zakurzona. Na papierowym podłożu występowały liczne ciemnobrązowe plamy, szczególnie widoczne w partii twarzy przedstawionej postaci. Lewy górny narożnik był odcięty, co zaburzało integralność formatu.
Usunięto warstwę kurzu oraz wtórne zabrudzenia. Ciemnobrązowe plamy zredukowano mechanicznie przy użyciu skalpela. Uzupełniono brakujący narożnik, dopasowując strukturę i ton papieru, a następnie wykonano scalenie kolorystyczne, przywracając spójność wizualną kompozycji.
Obraz olejny na tekturze, sygnowany Karpiński.
Lico obrazu było silnie zabrudzone i pokryte zestarzałym, pożółkłym werniksem, który znacząco zniekształcał odbiór kolorystyczny kompozycji. Widoczne były odpryski i ubytki warstwy malarskiej. Podłoże wykazywało deformacje – wgniecenia, miejscowe wypchnięcia oraz rozwarstwienia tektury, szczególnie w partiach krawędziowych.
Przeprowadzono oczyszczenie powierzchni z zabrudzeń i usunięcie zdegradowanej warstwy werniksu. Ustabilizowano i wzmocniono osłabione podłoże, zniwelowano deformacje oraz sklejono rozwarstwienia. Ubytki warstwy malarskiej uzupełniono kitami, a następnie wykonano retusze naśladowcze, przywracające spójność estetyczną kompozycji.
Obraz malowany temperą na płótnie, sygnowany Jan Młodożeniec.
Obiekt stanowił szczególne wyzwanie konserwatorskie ze względu na nietypową technologię wykonania – tempera została zastosowana na płótnie, podczas gdy technika ta tradycyjnie przeznaczona jest do podłoży papierowych lub gruntowanych w odmienny sposób.
Warstwa malarska była silnie przesuszona, krucha, z tendencją do łuszczenia i osypywania się. Widoczne były liczne zacieki oraz lokalne zabrudzenia powierzchni.
Przeprowadzono precyzyjne podklejenie odspajających się łusek wraz z warstwą malarską przy użyciu specjalistycznego kleju niewywołującego wybłyszczeń ani zmian tonalnych. Usunięto zacieki i zabrudzenia powierzchniowe, a następnie wykonano punktowe retusze w technice temperowej, dostosowane technologicznie do oryginału.